การเดินทางตามหาธรรม

ชาวประมงออกเรือไปหาปลาในทะเล วันหนึ่งเกิดพายุใหญ่ นายเรือ และลูกเรือทุกคนคิดว่าเรือต้องอัปปาง และทุกคนคงต้องตายกันหมดแน่นอน จึงพากันคิดว่า เมื่อพวกเราตายลงไปเพราะลมพายุในครั้งนี้ หลังจากตายคงต้องไปเกิดในนรกแน่นอน เพราะทั้งชีวิตมีแต่ออกเรือจับปลาทำให้ปลาตายมาแล้วนับพันนับหมื่นตัว นายเรือจึงพูดว่า บุญกุศล เราไม่เคยทำมาก่อน ดังนั้นจึงไม่มีบุญกุศลที่จะเอามาเป็นที่พึ่งที่ยึดเหนี่ยวได้เลยดังนั้นพวกเรามาอาราธนาศีล สมาทานศีล และยึดเอาศีลมาเป็นที่พึ่งสุดท้าย แล้วเรือก็อัปปางลง พร้อมกับชีวิตของนายเรือและลูกเรือ ด้วยผลจากการระลึกถึงศีลที่ตนได้สมาทานมา ทำให้จิตก่อนสิ้นลมมีความผ่องใส เมื่อตายลง ทำให้ นายเรือ และ ลูกเรือได้ไปเกิดในสวรรค์กันทุกคน